06 mart 2009

6/3/2009 · Kategori: annemden mektup

     bebeğim,gülüm,sebebim,herşeyim kızım
     sana yazmayalı bir aya yakın oldu. bu sürede yazmak istediğim çok şey oldu, ama fırsatım olmuyo fazla. şimdi nöbetteyim, senden uzaktayım, bir yanım seninle kalmış şekilde. yanında değilim ama hep seni düşünüyorum. acaba ne yaptın?, yemeğini yedin mi?, beni arıyor musun? vs....
      telefonla aradım seni, pek konuşmuyorsun telefonda, babana soruyorum neler yaptığını, bu gün hava güzeldi baban seni parka götürmüş, kaykaydan kaymışsın.
      uzaktayken hep yaptığın şeyleri gözümün önüne getirip hasretimi dindirmeye çalışıyorum; parmaklarınla yuvarlak çizerek, gözlerini kısarak 'annecim seni çok seviyorum' deyişin gözümün önünde. bu bir çocuğun anesine vereceği en güzel hediye olsa gerek.


     seninle oyun hamurlarından hayvan figürleri yapıyoruz, pardon ben yapıyorum, sen bozuyosun pastel boya ve sulu boya çalışmaları yapıyoruz, 'annecim hadi hadi açalım' diyorsun, açıp seninle kurtlarımızı döküyoruz, bi de hadisenin düm tek tek şarkısını çok seviyosun onunla dans ediyoruz. oyun havası duyduğun zaman 'küçüc hacıyı vee annecim' diyosun halay çekiyosun. yatağın üzerine çıkıp hoplayıp zıplıyosun , kendini yerden yere atıyosun, çok eğleniyosun.

      yukardaki resim senin ilk kez kendi odanda uyandığın gün çekildi, artık büyüyosun, kendi yatağında, kendi odanda yatıyosun.benim beklemediğim kadar çabuk benimsedin odanı, eğer devamlı yatmaya alışırsan sana çocuk odası takımı almayı düşünüyoruz.

    bu resim de makromarketin oyun odasında çekildi, ondan in ona bin bütün oyuncaklara biniyorsun, acity ve antares'te de oyun alanları var, oralara da gidiyoruz, sen yalnız girmek için küçük olduğundan hep beraber girip aile boyu eğleniyoruz Siritiyor
     söyleyebiliğin şarkılarsa şunlar:
    kutu kutu peese
    amamı yeese
    aakadaşım duu
    aakasını dööse

   nasılsın iyi misin
   çaasam gelii misin

   üşüdüm üşüdüm daldan daldan elma düşüdüm
   emmamı yediler bana cüce dedilee
   cücelikden çııkdımm
   ablama gittim
   ablam pılav pişimiş
  içine fere düşümüş
   eniştemiinn cebindee tüülü tüülü yemiş vaa

pootakalı soodum
  başucuma koodum
ben bii yalan uğduudum
duma duma dum kıımızı muumm

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

11 şubat 2009.

11/2/2009 · Kategori: annemden mektup

       günlüğünü yazma aralıklarım gittikçe seyrekleşiyor galiba. baksana artık günlük değil aylık demek gerekiyor .
      nöbetlerden ve eve gelince de işten güçten artık bilgisayarın yanından geçemez oldum, fırsat bulursam bi kaç dakika bakabiliyorum.
      6 şubatta anneannen ilk boyama kitabını aldı sana, tabi sen resimler yerine tüm sayfayı boyadın, birkaç gün önce de ben sana pastel boya ve sulu boya aldım, şimdilik sadece pastel boyanı verdim, sulu boyayı kaldırdım. 9 şubatta seni benim çalıştığım hastaneye kontrol için götürdük, oradan antarese geçtik. sen ilk kez çocuk oyun alanına girdin, tabiki yalnız girmediğin için ben de girdim, önce biraz tedirgin oldun, ağladın, ama sonra yavaş yavaş alıştın, oynamaya başladın, ilk olduğu için tedirginliğini atman uzun sürdü senin yapın gereği, biraz da uykun geldiği için huzursuzlanınca çıkmak zorunda kaldık. yine de bir saatten fazla kaldık ve eğlendik, oradaki top havuzuna girdiğinde de tedbiri elden bırakmadın tabiki. alandaki ablaların seni palyaço yaptı, yüzünü boyarken hiç kımıldamadan bekledin. sonra gidip aynaya baktık, çok hoşlandın. fotoğraf makinasını evde unuttuğumuz için resim çekemedik, eve gelince boyaları silmeden çektik.

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz!

17 ocak 2009

17/1/2009 · Kategori: annemden mektup

   melek kızım,
   ben şu anda nöbetçiyim. sen evde babanla kaldın. saat altıda aradım seni uyuyordun, sekizde tekrar aradım konuştuk. 'annecim sana ne getireyim' dedim. sen: 'çikolaaa!' dedin. senden uzakta olmak kısa süreli bile olsa zor geliyor. saatler geçmek bilmiyor. tamı tamına 25 saat ayrı kalıyoruz. sen bu sürede bir gün daha büyüyorsun ve ben göremiyorum. ne yapalım hayat şartları, katlanıyoruz. yine de şanslı sayılırız, en azından bu nöbetin sonunda üç gün beraberiz. ben olmadığımda sen ya anneannenle kalıyorsun, ya da babanla. ikisi de sana çok iyi bakıyorlar. baban çok güzel ilgileniyor ben yokken seninle. bir babanın bakabileceği en güzel şekilde bakıyor. bunun için ona çok teşekkür ediyorum.
      neredeyse yirmibir aylık oluyorsun. artık kelime dağarcığın daha geniş ve daha güzel cümle kurabiliyorsun.

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

DURU'ma şiir

16/12/2008 · Kategori: annemden mektup

Sen duru bir su;
Gönlümden geçtiğinde içini parlatan.
Saf ve temiz ruhunda,
Bir çok sevgi tohumunu barındıran.
Korkmayan zorluktan,
Yılmayan hayattan,
Bana benzeyen,
Aman benim gibi olmayan,
Benim küçüğüm…

Sen duru bir su;
Yaşamaktan tat almamı sağlayan,
Gözlerimden akan masum yaşların sebebi,
Her gülümsememde bir hatırası olan,
Aklıma her gelişinde yüzümde tebessüm...

Sen duru bir su;
Beni sana alıştıran.
Bu dünyanın kötü duygularından arındıran…

Sen duru bir su,
Sen gözümden akan masum yaş,
Sen yüzümdeki mutlu tebessüm,
Sen içimi ısıtan bir dost,
Sen aldığım nefesin huzuru,
Sen benim duru'm…
Benim küçüğüm…

Kalıcı Bağlantı Yorum (yok) Yorum yaz!

beypazarı'ndayız

12/12/2008 · Kategori: durunun gunlugu

bu gün annannem, ben, annem ve babam beypazarına gezmeye gittik. orada yöresel yiyecekler, meşhur beypazarı evlerinin maketleri, hediyelik eşyalar ve gümüş takılar ve eşyalar satan dükkanları gezdik, ben gezerken tüm gördüğüm eşyaları elime alıp inceledim, yöre halkının kurduğu pazarda yemişlerden tattım.caminin bahçesinde top oynayan abilerle top oynadım, müzenin içinde bir o yana bir bu yana koştum, hopladım, zıpladım, ben bu gün çok eğlendim. eğlenirken çok yoruldum galiba, arabaya biner binmez uyudum, kaafuu da (carrefour) uyandım. bu kez de kaafuu daki rafları birbirine kattım



     teletabilerden öğrendiğim palpi palpi hareketini müzede de tekrarladım


    maketten bir beypazarı evinin yanındayım


beypazarı hatırası :)



    burada annem ve babam közde türk kahvesi içti



     burası yaşayan müzenin girişi


   turistik dükkanların olduğu sokakta bir gümüşçü


müzedeki manken abla bana kahve pişiriyo :)

ve üç kuşak anneannem, annem ve ben....